Yasalar, toplumsal sürecin görece hızlı yıpranan birey – toplum birim ve birey ile bir öteki birey arasında süren iliÅŸkilerin, herhangi bir anda belirlenmiÅŸ biçimidir. Bu iliÅŸkilerin hukuki düzenleyicisi olan yasaların anlatım dili, bu bakımdan toplumsal kullanım dilinin genellikle gerisinde kalır. Toplumsal geliÅŸmeyi geriden yaÅŸlı adımlarıyla takip eden Kanunların dilinin uzmanlık gerektiren aÄŸdalı yapısı onun kavramlarının doÄŸru yorumlanması gibi ciddi bir sorun yaratmaktadır.
Eski yasa tabletlerinin çözümlenmesi ve kavramlarının günümüz değerleri ile tercümesinde bir dizi önemli sorunun bulunduğu gözden hiç uzak tutulmamalıdır. Bununla birlikte, simdi birbirinden ayrılmış olan dini hiyerarşi ve modern hukukun ortak kavram ve biçimsel kurumlara sahip oluşu, eski dinlerin aynı zamanda eski hukuk olarak var olmasının göstergelerinden biridir.
Adliye merdivenlerine atılan adım, hukukçuların giysi ve kürsüleriyle de, derhal eski topluma uzanır.